ஒபயாஷியில் வேலையில்லை என்று சொல்லிய போது ஒரு மாத சம்பளத்தையும் கொடுத்து "நீ இனிமே வேலைக்கு வரவேண்டாம்" என்று சொல்லி அனுப்பினார்கள்.
அட! இது பரவாயில்லையே வீட்டிலே உட்கார்ந்து வேலை தேட ஒரு வாய்ப்பாக இருக்கிறதே என்று நினைத்து வெளியேறினேன்.
மீண்டும் வேலை தேடல் ஆரம்பித்து சில நேர்காணலுடன் அப்படியே நின்று போயிருந்தது.வேலை கிடைக்குமா? கிடைக்காதா என்ற நிலை.செய்தித்தாளின் வரி விளம்பரங்களை கூட விடாமல் தேடினேன்,ஹூம் ஒன்றும் அகப்படவில்லை.ஒரு 15 நாட்கள் இப்படியே ஓடியது.
ஒரு நாள் ஏதோ ஞாபகம் வந்தவுடன் முன்பொரு முறை பழகிய நண்பருக்கு பேசி ஏதாவது "லோபாங்" (அதாவது இடம்/ஓட்டை என்று மலாயில்) இருக்கா என்று கேட்கலாம் என்று தொலைப்பேசினேன்.சாதாரணமாக பேசிய பிறகு இப்போது வேலையில்லாமல் இருப்பதை சொன்னேன்,அவரும் சிறிது நேரம் பக்கத்தில் யாரிடமோ பேசிய பிறகு நாளை இந்த விலாசத்தில் இவரை பார்த்து பேசி முடிவுக்கு வா என்று சொல்லி வைத்தார்.வெளிச்சம் தெரியத்தொடங்கியதாக நினைத்தேன்.அவர் பேசும் போதே இது சிறிய நிறுவனம் அதிக சம்பளம் எதுவும் கொடுக்கமாட்டார்கள் அதனால் நீ இதில் இருந்துகொண்டே வேறு வேலை கிடைக்கும் வரை வேலை செய்யலாம் என்று யோஜனையும் சொன்னார்.
மறு நாள் அந்த நிறுவனத்தை அடைந்தேன் அது துவாஸ் என்று சொல்லக்கூடிய பகுதியில் (ஊரின் மேற்குக்கோடி) இருந்தது.இவர்களும் இரும்பு வேலை செய்பவர்கள் தான் இவர்கள் வேலை செய்யும் ஒரு சைட்டில் அவசரமாக ஒரு QA/QC பொறியாளர் வேண்டும் என்பதால் அவ்வேலைக்கு என்னை எடுத்திருந்தார்கள்.சில வருடங்களுக்கு முன்பு பண்ண வேலை என்பதால் கொஞ்சம் மறந்து போயிருந்தது,நேர்காணலில் மிக மோசமாக பண்ணியிருந்தாலும் என்னை ரெக்கமென்ட் பண்ண பொறியாளர் தான் அந்த சைட்டில் இருப்பார் என்பதால் என்னை அங்கு போட்டால் பிரச்சனை வராது என்று நினைத்து என்னை தேர்வு செய்தார்கள்.சம்பளம் அவ்வளவு வராவிட்டாலும் ஓரளவுக்கு ஓட்ட முடியும் என்ற நம்பிக்கை வந்தது.
இந்த மாதிரி அடிக்கடி வேலை போவதும் கிடைப்பதும் ஒரு வித வெறுப்பை ஏற்படுத்திக்கொண்டிருந்த வேலையில் பையனின் ஆரம்ப நிலை கல்வி முடிவுக்கு வரும் வேளையும் நெருங்கிக்கொண்டிருந்தது.நானும் அப்போதிலிருந்தே மேற்கொண்டு என்ன செய்வது என்று ஆலோசித்து வந்தோம்.சரியான நிரந்தர வேலை இல்லாமல் இங்கு காலை ஊன்றுவது மிகப்பெரிய விஷயம் அது என்னை மட்டுமில்லாமல் எல்லோரையும் இங்கு அமிழ்த்திவிடும் என்பதால் கவனமாக கையாளவேண்டியிருந்தது.
இவ்விடத்திலும் எனக்கு ஒரு சிரீலங்க நண்பன் கிடைத்தான்,அவனுக்கு வேலை வேறிடத்தில் என்றாலும் அவ்வப்போது இங்கு வந்து உதவிகள் செய்துகொண்டிருந்தான்.அவன் பெயர் குணா.இப்போது லண்டனில் ரயில்வே துறையில் இருப்பதாக கடைசி தகவல்.ஒரு பதில் மின்னஞ்சல் கூட போட முடியாத அளவுக்கு உள்ள நண்பர்கள் வட்டத்தில் இவனும் இருக்கிறான்.
இங்கு நாங்கள் செய்த வேலையை விலா வாரியாக சொல்லாமல் ஒரு சிறிய நகர்படம் மூலம் காண்பித்துள்ளேன்,பார்த்து மகிழுங்கள்.
இதை நேற்று யூடியூபில் ஏற்றியவுடன் அதன் பின்புல இசை வேறு ஒருவருடன் என்பதால் அதை மாற்றுமாறு சொல்லி அதுவே தேர்ந்தெடுத்த இசை,அதனால் படத்துடன் இசைந்து வருமா? என்று தெரியவில்லை.
இந்த இடம் "கோ மெங் சாங்" என்ற பிணம் எரியூட்டும் மற்றும் சாம்பலை சேமிக்கும் இடம்.தினம் ஒரு பிணம் பார்க்கலாம்.புத்த மதத்தை தழுவியவர்களுக்காக ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது.
இரண்டு மாதம் இவர்களிடம் வேலை செய்யும் போதே பற்பல விளம்பரங்களுக்கு வேலை கேட்டு விண்ணப்பித்துக்கொண்டிருந்தேன் அதில் ஒரு நிறுவனம் கேட்டிருந்த அத்தனை தகுதி இருந்தும் என்னை ஏன் அழைக்கமாட்டேன் என்கிறார்கள் என்று திரும்பத் திரும்ப அவர்களுக்கு fax அனுப்பிக்கொண்டிருந்தேன்.இடையில் கொஞ்ச நாள் அவர்களை மறந்துவிட்டிருந்தேன்.ஒரு நாள் மதியம் 2.30 மணிக்கு ஒரு அழைப்பு,அழைத்தவர் தன்னை அறிமுகப்படுத்திக்கொண்டு அந்த நிறுவனத்திற்கு நேர்காணலுக்கு வரச்சொன்னார்.
இவர்கள் செய்வது கொஞ்சம் விவகாரமான வேலை என்பதால் மேல் விபரங்கள் எதையும் இங்கு கொடுக்கமுடியாது.நேர்காணலில் தேர்வாகி நான் சேரப்போகும் தேதியையும் சொல்லிவிட்டேன்.
இப்போது வேலை செய்துகொண்டிருக்கும் நிறுவனத்துக்கு வந்து என்னுடைய Resignation கடிதத்தை கொடுத்த போது அங்கிருந்த முதன்மை அதிகாரி அசந்துவிட்டார்,என்னுடைய சம்பளத்தை அதிகப்படுத்தி மற்றும் 5 வருடத்துக்கு வேலை உத்திரவாதமும் கொடுப்பதாகச்சொன்னார்.நான் என்னிலையை சொல்லி அந்த பெரிய நிறுவனத்தில் வேலை செய்யப்போவதால் உண்டாகும் நலனையும் சொல்லி என்னை விடுவிக்குமாறு கேட்டுக்கொண்டேன்.இங்கும் என்னுடைய Probation நடப்பில் இருக்கும் போதே வெளியேறுவதால் ஒரே ஒரு நாள் Notice Period போதும் என்றாலும் வேறு ஆள் தேடுவதற்கு 15 நாட்களுக்கு மேல் அவர்களுடன் இருந்துவிட்டு புறப்பட்டேன்.
இவர்கள் ஏன் என்னை மட்டும் இப்படி பிடித்துவைக்க முயற்சிக்கிறார்கள்? அதற்கான பதில் அடுத்த பதிவில்.
Wednesday, April 1, 2009
Saturday, December 27, 2008
ஒபயாஷி (தமிழில் படுத்தியிருக்கேன்)
இந்த எலிம் தேவாலைய வேலை இன்னும் சரியாக ஆரம்பிக்காத நிலையில் பொழுதை போக்குவது என்பது பிரம்மப்பிரயத்தனமாக இருந்தது.வேலையிடத்தில் உள்ள தலையும் கண்டுக்கவில்லை (ஒரு வேளை அவருக்கே சரியான வேலை இல்லையோ என்னவோ!)
இப்படியே 1 மாதம் போன நிலையில் முன்பு நேர்காணல் செய்ய ஜப்பானிய நிறுவனம் "ஒபயாஷி" நிறுவனம் தொலைப்பேசி,வேலைக்கான ஆர்டரை வாங்கிச்செல்லுமாறு கூறியது.அவர்களிடம் இப்போது நான் சேர்ந்திருக்கும் வேலையை சொன்ன போது, வருகிறாயா அல்லது வேறு யாரையாவது பார்த்துக்கொள்ளவா என்று கொஞ்சம் கடுமையாக கேட்டார்கள்.இப்போதிருக்கும் நிறுவனத்தை விட பெரியது,சம்பளமும் அதிகம்,தொடர்ந்து வேலை இருக்கும் என்ற தொலை நோக்கில் எண்ணிப்பார்த்து, சரி வந்து வாங்கிக்கொள்கிறேன் என்றேன்.
தற்போது இருக்கும் இந்த நிறுவனத்திடம் எப்படி சொல்வது? அதுவும் என்மீது அபார நம்பிக்கை வைத்திருக்கும் பெருந்தலையிடம்? ஆரம்பமானது சிக்கல்.முதல் இரண்டு நாள் மனைவியிடம் மட்டும் ஆலோசனை செய்தேன்.நல்ல வாய்ப்பை நழுவவிட மனசில்லாமல்,ராஜினாமா கடிதத்தை சைட்டின் தலையிடம் கொடுத்தேன்.அதை பார்த்துவிட்டு கூப்பிட்டு பேசினார்,ஒளிவு மறைவு இன்றி மொத்த தகவலையும் சொன்னேன்.கேட்டு விட்டு இன்னும் 1 வாரம் நன்றாக யோசித்துவிட்டு உன் முடிவை சொல் என்றார்.சொல்லி இரண்டாம் நாள் அவரிடம் போய் ,நான் முடிவு செய்துவிட்டேன் அங்கு போய் சேரப்போவதாகவும் இன்னும் 1 வாரம் இங்கிருப்பேன் என்றேன்.வேறு வழியின்றி சரி என்றார்.நான் கடிதம் கொடுத்த விஷயத்தை பெருந்தலையிடம் கொடுக்காமல் எப்படியாவது என்னை சரிகட்ட முடியுமா என்று பார்த்திருக்கார்.
அன்று, மாதம் ஒரு முறை நடக்கும் குத்தகைக்காரர்,கிளைன்ட் & கன்செல்டன்ட் மீட்டிங் நடந்துகொண்டிருந்த்து அதற்கு பெருந்தலையும் வந்திருந்தார்.எப்படியாவது அவரை சந்திப்பதை தவிர்க்கவேண்டும் என்று அங்கும்மிங்குமாக போய்கொண்டிருந்தேன்.விதி யாரை விட்டது. அவர் கிளம்பியிருப்பார் என்று நினைத்து நான் வெளியே வர அவர் என் எதிரே வர..
"என்ன? வேலை போரடிக்குதா?" என்றார்
"ஆமாம்" என்றேன்.
சரி வா மேலே மீட்டிங் நடக்குது உன்னை அவர்களுக்கு அறிமுகப்படுத்திவைகிறேன் என்று நான் வாய் திறப்பதற்கு முன்பு என்னை அங்கு இழுத்துப்போய் அவர்களிடம் சொல்லிவிட்டார்.எனக்கோ என்ன சொல்வது என்று தெரியவில்லை,வெறுமனே சிரித்துவிட்டு வந்துவிட்டேன்.பாவம் என்னை ரெக்கமன்ட் செய்தவரிடம் கூட சொல்லாமல் வந்துவிட்டேன்.என்னுடைய பைனல் பேமண்டை கூட அலுவலகத்து செல்லவிடாமல் சைட்டிலேயே கொடுத்துவிட்டார்கள்.
ஒபயாசி கம்பெனியில் வந்து சேர்ந்தேன்.இந்த சமயத்தில் கட்டுமானத்துறை வேலைகள் அவ்வளவாக இல்லை என்றாலும் சில கம்பெனிகளுக்கு மட்டும் வேலை இருந்துகொண்டிருந்தது அதில் ஒன்று தான் ஒபயாசி (Obayashi Construction Pte Ltd).மேல் நிலைகளில் ஜப்பனியர்கள் தான்.கீழ் நிலைகளில் பல நாட்டு மேற்பார்வை மற்றும் பொறியாளர்களும் வேலைபார்த்தார்கள்.
நான் சேர்ந்த்து சைனிஷ் ஸ்கொயர் என்னும் கடைத்தொகுதி கூடிய அலுவலக கட்டிடம்.இங்குள்ள பழைய கட்டிடங்களை இடித்துவிட்டு புதிய கட்டிடங்களை கட்டினார்கள்.சில பழைய கட்டிடங்களை மேம்படுத்தி அப்படியே வைத்துவிட்டார்கள்.எங்கள் வேலை 2 பேஸ்மென்டுடன் 14 மாடி கட்டிடம்.
நன்றி:ராபர்ட் தாமஸ்
ஜப்பனியர்களை பற்றி சொல்லவேண்டாம் வேலை என்ற விஷயத்தில்,விடிய விடிய 2 மணி வரை வேலை செய்தாலும் காலை 7 மணிக்கு வந்து அலுவலகத்தில் உட்கார்ந்திருப்பார்கள்.முகத்தில் ஒரு அயர்ச்சி இருக்காது.நேரம் தவறாமை இவர்கள் ரத்தத்தில் ஊறிய விஷயம்.அதே மாதிரி தலையை மதிக்கும் செயலை மிகவும் எதிர்பார்ப்பார்கள்.புதிய தலைமுறை மக்கள் சிறிது மாறுவது போல் தோன்றுகிறது.
இங்கு தான் நான் முதன் முதலில் ஒரு பொறியாளர் பட்டம் பெற்ற மனிதர் அதற்கு தகுந்த நிலையில் இல்லாததை கண்டு நம் கல்வி நிலை மிகவும் தரம் தாழ்ந்து வருகிறதோ என்ற எண்ணம் வந்தது.அதை ஒரு மேற்பார்வையாளர் கண்டு கொண்டு என்னை கூப்பிட்டு இவனுக்கு சொல்லிக்கொடு என்று அவனை இழிவுபடுத்தினார்.எனக்கு இருதலைகொல்லி மாதிரி ஆனது.என்ன தான் நண்பர் என்றாலும் அதை வேறொருவர் வந்து சொல்லிக்கொடு என்பது மிகவும் அவமானச் சொல் அல்லவா!!
நான் முதலில் அவனிடம் சொன்னது "தெரியவில்லை என்றால் தெரியவில்லை என்று சொல்லி கற்றுக்கொள்- தெரிந்த மாதிரி சொல்லி மாட்டிக்கொள்ளாதே".நாங்கள் எல்லோருமே ஏதோ விதத்தில் அவமானப்படுத்தப்பட்டே கற்றுக்கொடுக்கப்பட்டோம் என்று சொல்லி அந்த வேலைக்கு தேவையான விபரங்களை சொல்லிக்கொடுத்தேன்.இப்போது அவன் நல்ல சம்பளத்தில் வேலையில் உள்ளான்.இந்த சூழ்நிலைக்கு பிறகு நம்நாட்டில் இருந்து வரும் பல பொறியாளர்களை உற்றுப்பார்த்து கவலை படவேண்டியிருக்கு.நமது கல்விச்சாலை சரியாக சொல்லிக்கொடுக்க பயன்படுத்தப்படுவதில்லையோ என்ற கேள்வி தொக்கி நிற்கிறது.ஆசிரியர்களுக்கு அடிப்படை தகுதியில்லாமல் சொல்லிக்கொடுக்கிறார்களோ என்ற எண்ணம் வருகிறது.இது ஒரு விதத்தில் நம் தேசத்தின் மீது உள்ள வெளிநாட்டவரின் நம்பிக்கையை கொஞ்சம் கொஞ்சமாக உடைத்துவருகிறது. மிகவும் கவலைக்குள்ளாக்கும் விஷயம்.
இவன் இப்படி இருந்த பட்சத்தில் ஒரு உள்ளூர்காரனுக்கு வேலை கற்றுக்கொடுத்து அவன் வேலையையும் சேர்த்து பார்த்துக்கொண்டிருந்த என்னையே பிறரிடம் போட்டுப்பார்த்து என் வேலைக்கு உலை வைத்த ஆட்களையும் இங்கு யோசித்துப்பார்க்க வேண்டிவந்தது.முதுகில் குத்தும் வேலை என் துறையிலும் உண்டு.
இந்த கம்பெனியில் இந்த வேலையில் சுமார் 3 வருடங்கள் இருந்தேன்.இது முடிவடையும் நேரம் திரும்பவும் வேலை பிரச்சனை ஆரம்பமானது.கட்டுமானத்துறையில் இருந்த சுணக்கம் இன்னும் மீண்டபாடில்லை என்பது என்னை மீண்டும் வேலையில்லாதவனாக்கியது.
ஒபயாசியில் இருந்த காலம்வரை நல்ல சம்பளம் கிடைத்தது.மேற்பார்வையாளர்களுக்கும் ஓவர் டைம் கிடைக்கும் என்ற நிலையை இந்த நிறுவனத்தில் மட்டுமே பார்க்கமுடிந்தது.
பயணம் தொடர்கிறது.
இப்படியே 1 மாதம் போன நிலையில் முன்பு நேர்காணல் செய்ய ஜப்பானிய நிறுவனம் "ஒபயாஷி" நிறுவனம் தொலைப்பேசி,வேலைக்கான ஆர்டரை வாங்கிச்செல்லுமாறு கூறியது.அவர்களிடம் இப்போது நான் சேர்ந்திருக்கும் வேலையை சொன்ன போது, வருகிறாயா அல்லது வேறு யாரையாவது பார்த்துக்கொள்ளவா என்று கொஞ்சம் கடுமையாக கேட்டார்கள்.இப்போதிருக்கும் நிறுவனத்தை விட பெரியது,சம்பளமும் அதிகம்,தொடர்ந்து வேலை இருக்கும் என்ற தொலை நோக்கில் எண்ணிப்பார்த்து, சரி வந்து வாங்கிக்கொள்கிறேன் என்றேன்.
தற்போது இருக்கும் இந்த நிறுவனத்திடம் எப்படி சொல்வது? அதுவும் என்மீது அபார நம்பிக்கை வைத்திருக்கும் பெருந்தலையிடம்? ஆரம்பமானது சிக்கல்.முதல் இரண்டு நாள் மனைவியிடம் மட்டும் ஆலோசனை செய்தேன்.நல்ல வாய்ப்பை நழுவவிட மனசில்லாமல்,ராஜினாமா கடிதத்தை சைட்டின் தலையிடம் கொடுத்தேன்.அதை பார்த்துவிட்டு கூப்பிட்டு பேசினார்,ஒளிவு மறைவு இன்றி மொத்த தகவலையும் சொன்னேன்.கேட்டு விட்டு இன்னும் 1 வாரம் நன்றாக யோசித்துவிட்டு உன் முடிவை சொல் என்றார்.சொல்லி இரண்டாம் நாள் அவரிடம் போய் ,நான் முடிவு செய்துவிட்டேன் அங்கு போய் சேரப்போவதாகவும் இன்னும் 1 வாரம் இங்கிருப்பேன் என்றேன்.வேறு வழியின்றி சரி என்றார்.நான் கடிதம் கொடுத்த விஷயத்தை பெருந்தலையிடம் கொடுக்காமல் எப்படியாவது என்னை சரிகட்ட முடியுமா என்று பார்த்திருக்கார்.
அன்று, மாதம் ஒரு முறை நடக்கும் குத்தகைக்காரர்,கிளைன்ட் & கன்செல்டன்ட் மீட்டிங் நடந்துகொண்டிருந்த்து அதற்கு பெருந்தலையும் வந்திருந்தார்.எப்படியாவது அவரை சந்திப்பதை தவிர்க்கவேண்டும் என்று அங்கும்மிங்குமாக போய்கொண்டிருந்தேன்.விதி யாரை விட்டது. அவர் கிளம்பியிருப்பார் என்று நினைத்து நான் வெளியே வர அவர் என் எதிரே வர..
"என்ன? வேலை போரடிக்குதா?" என்றார்
"ஆமாம்" என்றேன்.
சரி வா மேலே மீட்டிங் நடக்குது உன்னை அவர்களுக்கு அறிமுகப்படுத்திவைகிறேன் என்று நான் வாய் திறப்பதற்கு முன்பு என்னை அங்கு இழுத்துப்போய் அவர்களிடம் சொல்லிவிட்டார்.எனக்கோ என்ன சொல்வது என்று தெரியவில்லை,வெறுமனே சிரித்துவிட்டு வந்துவிட்டேன்.பாவம் என்னை ரெக்கமன்ட் செய்தவரிடம் கூட சொல்லாமல் வந்துவிட்டேன்.என்னுடைய பைனல் பேமண்டை கூட அலுவலகத்து செல்லவிடாமல் சைட்டிலேயே கொடுத்துவிட்டார்கள்.
ஒபயாசி கம்பெனியில் வந்து சேர்ந்தேன்.இந்த சமயத்தில் கட்டுமானத்துறை வேலைகள் அவ்வளவாக இல்லை என்றாலும் சில கம்பெனிகளுக்கு மட்டும் வேலை இருந்துகொண்டிருந்தது அதில் ஒன்று தான் ஒபயாசி (Obayashi Construction Pte Ltd).மேல் நிலைகளில் ஜப்பனியர்கள் தான்.கீழ் நிலைகளில் பல நாட்டு மேற்பார்வை மற்றும் பொறியாளர்களும் வேலைபார்த்தார்கள்.
நான் சேர்ந்த்து சைனிஷ் ஸ்கொயர் என்னும் கடைத்தொகுதி கூடிய அலுவலக கட்டிடம்.இங்குள்ள பழைய கட்டிடங்களை இடித்துவிட்டு புதிய கட்டிடங்களை கட்டினார்கள்.சில பழைய கட்டிடங்களை மேம்படுத்தி அப்படியே வைத்துவிட்டார்கள்.எங்கள் வேலை 2 பேஸ்மென்டுடன் 14 மாடி கட்டிடம்.
நன்றி:ராபர்ட் தாமஸ்
ஜப்பனியர்களை பற்றி சொல்லவேண்டாம் வேலை என்ற விஷயத்தில்,விடிய விடிய 2 மணி வரை வேலை செய்தாலும் காலை 7 மணிக்கு வந்து அலுவலகத்தில் உட்கார்ந்திருப்பார்கள்.முகத்தில் ஒரு அயர்ச்சி இருக்காது.நேரம் தவறாமை இவர்கள் ரத்தத்தில் ஊறிய விஷயம்.அதே மாதிரி தலையை மதிக்கும் செயலை மிகவும் எதிர்பார்ப்பார்கள்.புதிய தலைமுறை மக்கள் சிறிது மாறுவது போல் தோன்றுகிறது.
இங்கு தான் நான் முதன் முதலில் ஒரு பொறியாளர் பட்டம் பெற்ற மனிதர் அதற்கு தகுந்த நிலையில் இல்லாததை கண்டு நம் கல்வி நிலை மிகவும் தரம் தாழ்ந்து வருகிறதோ என்ற எண்ணம் வந்தது.அதை ஒரு மேற்பார்வையாளர் கண்டு கொண்டு என்னை கூப்பிட்டு இவனுக்கு சொல்லிக்கொடு என்று அவனை இழிவுபடுத்தினார்.எனக்கு இருதலைகொல்லி மாதிரி ஆனது.என்ன தான் நண்பர் என்றாலும் அதை வேறொருவர் வந்து சொல்லிக்கொடு என்பது மிகவும் அவமானச் சொல் அல்லவா!!
நான் முதலில் அவனிடம் சொன்னது "தெரியவில்லை என்றால் தெரியவில்லை என்று சொல்லி கற்றுக்கொள்- தெரிந்த மாதிரி சொல்லி மாட்டிக்கொள்ளாதே".நாங்கள் எல்லோருமே ஏதோ விதத்தில் அவமானப்படுத்தப்பட்டே கற்றுக்கொடுக்கப்பட்டோம் என்று சொல்லி அந்த வேலைக்கு தேவையான விபரங்களை சொல்லிக்கொடுத்தேன்.இப்போது அவன் நல்ல சம்பளத்தில் வேலையில் உள்ளான்.இந்த சூழ்நிலைக்கு பிறகு நம்நாட்டில் இருந்து வரும் பல பொறியாளர்களை உற்றுப்பார்த்து கவலை படவேண்டியிருக்கு.நமது கல்விச்சாலை சரியாக சொல்லிக்கொடுக்க பயன்படுத்தப்படுவதில்லையோ என்ற கேள்வி தொக்கி நிற்கிறது.ஆசிரியர்களுக்கு அடிப்படை தகுதியில்லாமல் சொல்லிக்கொடுக்கிறார்களோ என்ற எண்ணம் வருகிறது.இது ஒரு விதத்தில் நம் தேசத்தின் மீது உள்ள வெளிநாட்டவரின் நம்பிக்கையை கொஞ்சம் கொஞ்சமாக உடைத்துவருகிறது. மிகவும் கவலைக்குள்ளாக்கும் விஷயம்.
இவன் இப்படி இருந்த பட்சத்தில் ஒரு உள்ளூர்காரனுக்கு வேலை கற்றுக்கொடுத்து அவன் வேலையையும் சேர்த்து பார்த்துக்கொண்டிருந்த என்னையே பிறரிடம் போட்டுப்பார்த்து என் வேலைக்கு உலை வைத்த ஆட்களையும் இங்கு யோசித்துப்பார்க்க வேண்டிவந்தது.முதுகில் குத்தும் வேலை என் துறையிலும் உண்டு.
இந்த கம்பெனியில் இந்த வேலையில் சுமார் 3 வருடங்கள் இருந்தேன்.இது முடிவடையும் நேரம் திரும்பவும் வேலை பிரச்சனை ஆரம்பமானது.கட்டுமானத்துறையில் இருந்த சுணக்கம் இன்னும் மீண்டபாடில்லை என்பது என்னை மீண்டும் வேலையில்லாதவனாக்கியது.
ஒபயாசியில் இருந்த காலம்வரை நல்ல சம்பளம் கிடைத்தது.மேற்பார்வையாளர்களுக்கும் ஓவர் டைம் கிடைக்கும் என்ற நிலையை இந்த நிறுவனத்தில் மட்டுமே பார்க்கமுடிந்தது.
பயணம் தொடர்கிறது.
Wednesday, December 24, 2008
எலிம் தேவாலயம்
கொஞ்ச நாளாக துபாய் பதிவாக போட்டுக்கொண்டிருந்த்தால் இந்த சொந்தக்கதை தேங்கிவிட்டது.
இதன் முந்தைய பதிவு இங்கே.
புது நிறுவனத்தில் சேரும் நாளும் வந்தது.அவர்கள் வேலை நடக்கும் இடம் சிரங்கூன் சாலையில் இருக்கும் எலிம் தேவாலயத்துக்கு நேரே வரச்சொல்லிவிட்டார்கள்.வேலை இன்னும் அவ்வளவாக ஆரம்பிக்காத நிலை.வேலையிடம் மண் மிகவும் இளகிய தன்மையுடன் இருந்ததால் அதை
கெட்டிப்படுத்த ஜெட் கிரவுட்டிங் என்னும் முறையில் சிமிண்டை மண்ணுக்குள் செலுத்தி அதை மேம்படுத்தினார்கள்.
இதன் மேல் விபரங்கள் படங்களுடன் அழகாக இங்கு கொடுத்திருக்கார்கள்,ஆர்வம் உள்ளவர்கள் போய் பார்க்கலாம்.
அதன் தொடர்பில் சில படங்கள் கீழே..
இந்த வேலையிடத்தில் இதை சுமார் 12 மீட்டர் ஆழத்திலிருந்து செய்ததாக எண்ணம்.அதில் எனக்கு அவ்வளவாக வேலையில்லை பொழுது போக வரப்போகும் கட்டிடத்தின் வரைபடங்களை பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன்.
இப்படியே சுமார் 1 மாதம் ஓடியது
இதன் முந்தைய பதிவு இங்கே.
புது நிறுவனத்தில் சேரும் நாளும் வந்தது.அவர்கள் வேலை நடக்கும் இடம் சிரங்கூன் சாலையில் இருக்கும் எலிம் தேவாலயத்துக்கு நேரே வரச்சொல்லிவிட்டார்கள்.வேலை இன்னும் அவ்வளவாக ஆரம்பிக்காத நிலை.வேலையிடம் மண் மிகவும் இளகிய தன்மையுடன் இருந்ததால் அதைகெட்டிப்படுத்த ஜெட் கிரவுட்டிங் என்னும் முறையில் சிமிண்டை மண்ணுக்குள் செலுத்தி அதை மேம்படுத்தினார்கள்.
இதன் மேல் விபரங்கள் படங்களுடன் அழகாக இங்கு கொடுத்திருக்கார்கள்,ஆர்வம் உள்ளவர்கள் போய் பார்க்கலாம்.
அதன் தொடர்பில் சில படங்கள் கீழே..
இந்த வேலையிடத்தில் இதை சுமார் 12 மீட்டர் ஆழத்திலிருந்து செய்ததாக எண்ணம்.அதில் எனக்கு அவ்வளவாக வேலையில்லை பொழுது போக வரப்போகும் கட்டிடத்தின் வரைபடங்களை பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன்.
இப்படியே சுமார் 1 மாதம் ஓடியது
துபாய் மெட்ரோ
துபாய் கடந்த சில வருடங்களாக பொதுபோக்குவரத்துக்கு மதிப்புக்கு மரியாதை கொடுத்து பல திட்டங்களுக்கு செயல்வடிவம் கொடுத்துவருகிறது.அதில் ஒன்று தான் மெட்ரோ.இதன் குத்தகை மதிப்பு 5.5 பில்லியனாம்.
இங்குள்ள பல முக்கிய சாலை வழியே மெட்ரோ போவதால் அங்கங்கு தடுப்புகள் வைத்து சாலை போக்குவரத்தை சரி செய்கிறார்கள்.
ஒரு நாள் இங்குள்ள விரைவுச்சாலையில் போய்கொண்டிருக்கும் போது சாலையின் நடுவில் தலைக்கு மேல் ஒரு கான்கிரீட் பிளாக் தொங்கிக்கொண்டிருப்பதை பார்த்தபோது அசந்தே போய்விட்டேன்.அப்போதிலிருந்தே இதை எப்படி செய்கிறார்கள் என்று கவனிக்க ஆரம்பித்தேன்.அதன் மூலம் தெரிந்த வந்த தொழிற்நுட்பம் இது தான்.
சரி,நம்முடைய கட்டுமானத்துறையில் இதை எப்படி செய்கிறார்கள் என்று பார்ப்போமா?
இப்படி தூண் எழுப்புவது வரை எல்லா இடங்களில் செய்வது போல் பைலிங் அதன் மீது அஸ்திவாரம் மற்றும் தூண் என்பது தான்.
அதற்குப்பிறகு தான் நிஜ வேலையே.கீழே உள்ள Pre-cast ஸ்லேப் தான் வண்டி ஓடக்கூடிய வாய்கால் மாதிரியான அமைப்பு.இதை ஊருக்கு வெளியே ஒரு இடத்தில் கானிகிரீட் போட்டு இதை தூக்கி நிறுத்தக்கூடிய இடத்துக்கு கொண்டுவருகிறார்கள்.
மேலே உள்ள படத்தை பெரிதுபடுத்தி பார்த்தால் இதில் உள்ள தொழிற்நுட்பம் தெரிந்துபோகும்.இதில் தெரியும் பல வகை துளைகளுக்குள் தான் இதை ஒரு யுனிட்டாக நிலைநிறுத்தக்கூடிய ரகசியம் அடங்கியிருக்கிறது.
இரண்டு தூண்களுக்கிடையே இந்த மாதிரி பிரேம் வைத்து அதற்கு மேல் நகரக்கூடிய அமைப்புடன் இன்னொரு பிரேம் இருக்கும்.அதிலிருந்து தொங்கக்கூடிய வைகையில் இந்த Pre-cast சிலாபுகளை ஒவ்வொன்றாக தூக்கி ஒன்றோடு ஒன்று இருக்கி பிறகு தூணின் மீது வைக்கிறார்கள்.எல்லா சிலாபுகளையும் இணைக்க Post-tensioning முறைப் படி செய்கிறார்கள்.
சில படங்கள் உங்கள் பார்வைக்கு.
ஆரம்ப நிலை
இன்னும் பக்கத்தில் பார்க்க..
தூணுக்கு பக்கத்தில் உள்ள அமைப்பு
மற்றொரு கோணத்தில்
கீழே உள்ள படத்தில் மேலே உள்ள தாங்கிப்பிடிக்கும் பிரேமும் சிலாபுகள் வைக்கப்பட்டிருப்பதையும் பார்க்கலாம்.
மூன்று ஸ்பேன்கள் நிறுவப்பட்ட நிலையில்..
அடுத்த நிலைக்கு தயாராகி சாலையின் மேல் நீட்டிக்கொந்திருக்கும் ஸ்டீல் பீம்கள்.
இங்குள்ள பல முக்கிய சாலை வழியே மெட்ரோ போவதால் அங்கங்கு தடுப்புகள் வைத்து சாலை போக்குவரத்தை சரி செய்கிறார்கள்.
ஒரு நாள் இங்குள்ள விரைவுச்சாலையில் போய்கொண்டிருக்கும் போது சாலையின் நடுவில் தலைக்கு மேல் ஒரு கான்கிரீட் பிளாக் தொங்கிக்கொண்டிருப்பதை பார்த்தபோது அசந்தே போய்விட்டேன்.அப்போதிலிருந்தே இதை எப்படி செய்கிறார்கள் என்று கவனிக்க ஆரம்பித்தேன்.அதன் மூலம் தெரிந்த வந்த தொழிற்நுட்பம் இது தான்.
சரி,நம்முடைய கட்டுமானத்துறையில் இதை எப்படி செய்கிறார்கள் என்று பார்ப்போமா?
இப்படி தூண் எழுப்புவது வரை எல்லா இடங்களில் செய்வது போல் பைலிங் அதன் மீது அஸ்திவாரம் மற்றும் தூண் என்பது தான்.
அதற்குப்பிறகு தான் நிஜ வேலையே.கீழே உள்ள Pre-cast ஸ்லேப் தான் வண்டி ஓடக்கூடிய வாய்கால் மாதிரியான அமைப்பு.இதை ஊருக்கு வெளியே ஒரு இடத்தில் கானிகிரீட் போட்டு இதை தூக்கி நிறுத்தக்கூடிய இடத்துக்கு கொண்டுவருகிறார்கள்.
மேலே உள்ள படத்தை பெரிதுபடுத்தி பார்த்தால் இதில் உள்ள தொழிற்நுட்பம் தெரிந்துபோகும்.இதில் தெரியும் பல வகை துளைகளுக்குள் தான் இதை ஒரு யுனிட்டாக நிலைநிறுத்தக்கூடிய ரகசியம் அடங்கியிருக்கிறது.
இரண்டு தூண்களுக்கிடையே இந்த மாதிரி பிரேம் வைத்து அதற்கு மேல் நகரக்கூடிய அமைப்புடன் இன்னொரு பிரேம் இருக்கும்.அதிலிருந்து தொங்கக்கூடிய வைகையில் இந்த Pre-cast சிலாபுகளை ஒவ்வொன்றாக தூக்கி ஒன்றோடு ஒன்று இருக்கி பிறகு தூணின் மீது வைக்கிறார்கள்.எல்லா சிலாபுகளையும் இணைக்க Post-tensioning முறைப் படி செய்கிறார்கள்.
சில படங்கள் உங்கள் பார்வைக்கு.
ஆரம்ப நிலை
இன்னும் பக்கத்தில் பார்க்க..
தூணுக்கு பக்கத்தில் உள்ள அமைப்பு
மற்றொரு கோணத்தில்
கீழே உள்ள படத்தில் மேலே உள்ள தாங்கிப்பிடிக்கும் பிரேமும் சிலாபுகள் வைக்கப்பட்டிருப்பதையும் பார்க்கலாம்.
மூன்று ஸ்பேன்கள் நிறுவப்பட்ட நிலையில்..
அடுத்த நிலைக்கு தயாராகி சாலையின் மேல் நீட்டிக்கொந்திருக்கும் ஸ்டீல் பீம்கள்.
Thursday, November 27, 2008
சரிவு- இது கான்கிரீட்டில்
இப்ப உலகம் முழுவதும் நிதிநெருக்கடியால் பல வேலை இழப்புகள்,கம்பெனிகள் மூடல் அது இது என்று சரிவுகளின் ராஜ்யமாக இருக்கு, ஆனால் நான் சொல்லப்போவது கான்கிரீட்டில் சரிவு.
பெரிய பெரிய வேலைகளில் தினமும் கான்கிரீட் வந்துகொண்டிருக்கும் இதெல்லாம் பெரிய பிளான்டுகள் மூலம் போட்டு மிக்ஸ் செய்திருந்தாலும் போடும் இடத்துக்கு வரும் போது அது சரியான நிலையில் தான் இருக்கா என்று பார்க்க ஒரு சின்ன சோதனை இருக்கு,அதுக்கு பேரு சரிவுச்சோதனை (SLUMP TEST)
அதை எப்படி செய்கிறார்கள் என்பதை என்னுடைய தொலைப்பேசி மூலம் எடுத்து ஏற்றிருக்கிறேன் அதனால் தரம் ஓரளவே இருக்கும் என்று நினைக்கிறேன்.
முதலில் அந்த கோனை வைத்து அதனை மூன்று முறையில் நிரப்பவேண்டும்,ஒவ்வொரு முறையும் அந்த கம்பி(16 மி.மீட்டர் விட்டம்) யால் 24 முறை குத்த வேண்டும்.முடிந்த பிறகு மேல்மட்டத்தை சம்மாக வைத்துவிட்டு அந்த கோனை மெதுவாக எடுக்கவேண்டும்.
எடுத்த பிறகு அந்த கம்பியை மேல் வைத்து அதன் கீழ்மட்டத்தில் இருந்து கான்கிரீட்டின் மேல் முனைவரை அளக்கவேண்டும்.இது பொறியாளர் கொடுத்திருக்கும் அளவுக்குள் இருந்தால் கான்கிரீட்டை அனுமதிக்கவேண்டும் இல்லையென்றால் தூக்கிப்போடவேண்டியது தான்.தேவைக்கு அதிகமாக தண்ணீர் இருந்தால் கான்கிரீட் இந்த சோதனையில் தோல்விஅடையும்.
நிரம்ப சொல்வதற்கு இருந்தாலும் போர் அடிக்கும் என்பதால் மேலோட்டமாக சொல்லியுள்ளேன்.
பெரிய பெரிய வேலைகளில் தினமும் கான்கிரீட் வந்துகொண்டிருக்கும் இதெல்லாம் பெரிய பிளான்டுகள் மூலம் போட்டு மிக்ஸ் செய்திருந்தாலும் போடும் இடத்துக்கு வரும் போது அது சரியான நிலையில் தான் இருக்கா என்று பார்க்க ஒரு சின்ன சோதனை இருக்கு,அதுக்கு பேரு சரிவுச்சோதனை (SLUMP TEST)
அதை எப்படி செய்கிறார்கள் என்பதை என்னுடைய தொலைப்பேசி மூலம் எடுத்து ஏற்றிருக்கிறேன் அதனால் தரம் ஓரளவே இருக்கும் என்று நினைக்கிறேன்.
முதலில் அந்த கோனை வைத்து அதனை மூன்று முறையில் நிரப்பவேண்டும்,ஒவ்வொரு முறையும் அந்த கம்பி(16 மி.மீட்டர் விட்டம்) யால் 24 முறை குத்த வேண்டும்.முடிந்த பிறகு மேல்மட்டத்தை சம்மாக வைத்துவிட்டு அந்த கோனை மெதுவாக எடுக்கவேண்டும்.
எடுத்த பிறகு அந்த கம்பியை மேல் வைத்து அதன் கீழ்மட்டத்தில் இருந்து கான்கிரீட்டின் மேல் முனைவரை அளக்கவேண்டும்.இது பொறியாளர் கொடுத்திருக்கும் அளவுக்குள் இருந்தால் கான்கிரீட்டை அனுமதிக்கவேண்டும் இல்லையென்றால் தூக்கிப்போடவேண்டியது தான்.தேவைக்கு அதிகமாக தண்ணீர் இருந்தால் கான்கிரீட் இந்த சோதனையில் தோல்விஅடையும்.
நிரம்ப சொல்வதற்கு இருந்தாலும் போர் அடிக்கும் என்பதால் மேலோட்டமாக சொல்லியுள்ளேன்.
Wednesday, November 26, 2008
கான்கிரீட் குயூப்
போடுகிற கான்கிரீட் பொறியாளர் நிர்ணயம் பண்ண அளவில் தான் இருக்கா என்று கண்டுபிடிக்க கீழே உள்ள நகர் படத்தில் காண்பித்துள்ள மாதிரி சின்ன சின்ன குயூபாக கான்கிரீட் சிலவற்றை போட்டு அதை தண்ணீரில் மூழ்கவைத்து, ஏழாவது நாளிலும் இருபத்தியெட்டாவது நாளிலும் சோதனை செய்வார்கள்.இந்த சோதனைக்கு குயூப் அழுத்தச்சோதனை என்று பெயர்.
ஏழாவது நாளில் செய்யப்படும் சோதனையில் அதன் நிர்ணயப்பட்ட அளவில் சுமார் 80 விழுக்காடு இருக்கனும்.28 நாட்களில் அதன் தர நிர்ணய அளவை அடைந்துவிடவேண்டும்.பொதுவாக 7 நாளிலேயே 28 நாள் அளவை அடைந்துவிடும்.
இந்த குயூபின் அளவு 150x150x150 மி.மீட்டர்.இதனுள், வண்டியில் வரும் கான்கிரீட்டில் இருந்து கொஞ்சம் எடுத்து சிறிது சிறிதாக போட்டு அதற்கென்று உள்ள கம்பியால் குத்தி பிறகு சமப்படுத்துவார்கள்.இது போட்டு முடிந்த பிறகு 24 மணி நேரம் கழித்து பிரித்து எடுத்து தண்ணீரில் ஊற வைப்பார்கள்.
பட உதவி: இணையம்.
சிறிய வீடுகளில் போடப்படும் கான்கிரீட் அளவு குறைவு என்பதால் இப்படிப்பட்ட சோதனைகள் செய்வதில்லை.தரமான கான்கிரீட்தானா என்பதை நிர்ணயம் செய்துகொள்ள இது தான் முதற்படி.
ஏழாவது நாளில் செய்யப்படும் சோதனையில் அதன் நிர்ணயப்பட்ட அளவில் சுமார் 80 விழுக்காடு இருக்கனும்.28 நாட்களில் அதன் தர நிர்ணய அளவை அடைந்துவிடவேண்டும்.பொதுவாக 7 நாளிலேயே 28 நாள் அளவை அடைந்துவிடும்.
இந்த குயூபின் அளவு 150x150x150 மி.மீட்டர்.இதனுள், வண்டியில் வரும் கான்கிரீட்டில் இருந்து கொஞ்சம் எடுத்து சிறிது சிறிதாக போட்டு அதற்கென்று உள்ள கம்பியால் குத்தி பிறகு சமப்படுத்துவார்கள்.இது போட்டு முடிந்த பிறகு 24 மணி நேரம் கழித்து பிரித்து எடுத்து தண்ணீரில் ஊற வைப்பார்கள்.
பட உதவி: இணையம்.
சிறிய வீடுகளில் போடப்படும் கான்கிரீட் அளவு குறைவு என்பதால் இப்படிப்பட்ட சோதனைகள் செய்வதில்லை.தரமான கான்கிரீட்தானா என்பதை நிர்ணயம் செய்துகொள்ள இது தான் முதற்படி.
Tuesday, November 11, 2008
துபாய் சித்தாள்
இது தான் துபாய் சித்தாள். :-)
இங்கு, அதுவும் கட்டுமானத்துறை வேலையிடங்களில் சித்தாள் அல்லது உதவியாளர் வேலையில் சித்தாள் என்பவரை பார்க்கவே முடியாது.சிங்கையில் வேலைசெய்யும் இடங்களில் அபூர்வமாக ஓரிருவரையாவது இந்த நிலையில் பார்க்கமுடியும்.
இந்த குறையை சாதனங்கள் மூலம் சரி செய்துக்கொள்கிறார்கள்.நான் தினமும் வரும் வழியில் இப்போது நடந்துகொண்டிருக்கும் வேலையிடத்தில் இந்த சாதனத்தை பார்த்தேன்.இதன் மூலம் சிமின்ட்/மணல் முதலியவற்றை தரையில் இருந்து வேலையிடத்துக்கு தூக்கிச்செல்ல இது உதவுகிறது.மின்சாரம் மூலம் இயங்கும் மோட்டர் மூலம் இந்த வேலையை செய்யமுடிகிறது.
அருகில்
எளிமையான டிசைன் மற்றும் துரிதமாக மாட்டி/கழற்றக்கூடிய முறை என்றபட்சத்தில் இது ஒரு வரப்பிரசாதம் போலவே தோன்றுகிறது.இதன் மூலம் டவர் கிரேனோ அல்லது வெளியில் நீட்டிக்கொண்டு இருக்கும் பிளாட்பாரமோ தேவையில்லாமல் போகிறது.
இங்கு, அதுவும் கட்டுமானத்துறை வேலையிடங்களில் சித்தாள் அல்லது உதவியாளர் வேலையில் சித்தாள் என்பவரை பார்க்கவே முடியாது.சிங்கையில் வேலைசெய்யும் இடங்களில் அபூர்வமாக ஓரிருவரையாவது இந்த நிலையில் பார்க்கமுடியும்.
இந்த குறையை சாதனங்கள் மூலம் சரி செய்துக்கொள்கிறார்கள்.நான் தினமும் வரும் வழியில் இப்போது நடந்துகொண்டிருக்கும் வேலையிடத்தில் இந்த சாதனத்தை பார்த்தேன்.இதன் மூலம் சிமின்ட்/மணல் முதலியவற்றை தரையில் இருந்து வேலையிடத்துக்கு தூக்கிச்செல்ல இது உதவுகிறது.மின்சாரம் மூலம் இயங்கும் மோட்டர் மூலம் இந்த வேலையை செய்யமுடிகிறது.
அருகில்
எளிமையான டிசைன் மற்றும் துரிதமாக மாட்டி/கழற்றக்கூடிய முறை என்றபட்சத்தில் இது ஒரு வரப்பிரசாதம் போலவே தோன்றுகிறது.இதன் மூலம் டவர் கிரேனோ அல்லது வெளியில் நீட்டிக்கொண்டு இருக்கும் பிளாட்பாரமோ தேவையில்லாமல் போகிறது.
Subscribe to:
Posts (Atom)
