சன்யோங் - கொரிய நிறுவனம்.

தொலை அழைப்பான் செய்த எண்ணுக்கு தொலைபேசியவுடன் ஒரு வித்தியாசமான ஆங்கில உச்சரிப்புடன் கூடிய குரல் என் பெயரை மிகவும் கஷ்டப்பட்டு கடித்து துப்ப ஆரம்பித்தார்.இந்த மாதிரி பல முறை உள்ளூர்காரர்களிடம் அனுபவித்துவிட்டதால் சட்டென்று புரிந்துகொண்டு என் பெயரை நானே சொல்லி அறிமுகபடுத்திக்கொண்டேன்.

மறுமுனை, நான் அவரிடம் 2 வாரங்களுக்கு முன்பு சென்ற நேர்கானலை ஞாபகப்படுத்தி நாளை காலை வேலையில் சேருமாறு சொல்லி தஞ்சோம் பகார் நிலையம் அருகில் உள்ள கட்டுமான சைட்டின் பெயரை சொன்னார்.சம்பளம் குறைவு என்றாலும் இந்த மாதிரி நேரத்தில் வேலை கிடைப்பதே அதிசியம் என்பதால் ஒத்துக்கொண்டு போனேன்.

இந்த நிறுவனத்தின் பெயர் சான்யோங் (ssangyong) - கொரிய கம்பெனி.இவர்களுடன் நடந்த நேர்காணலை சின்னதாக பார்க்கலாமா?

வேலை செய்யும் இடத்திலேயே உள்ள கன்டெயினர் தான் அலுவலகம்.பல சைட்களில் இதான் நிலமை.கட்டிடம் ஓரளவு வளர்ந்தவுடன் அதனுள் போய்விடுவார்கள்.நான் போன சமயத்தில் என்னை நேர்காணல் செய்ய இருப்பவர் திரு கிம் (நிறைய பேர் பெயர் கிம் என்று இருந்ததால் அவர்கள் இன்சியல் போட்டுக்கொள்வார்கள்) சுமாரான உயரம் மிகவும் கஷ்டப்பட்டு பேசும் ஆங்கிலம் என்று இருந்தார்.சம்பிரதாய கேள்விகள் முடிந்தவுடன் வேலை நடக்கும் இடத்தை காட்டி அந்த தூண் இருக்கே அதன் விட்டம் என்ன? என்றார்.அது நான் உட்கார்ந்து இருக்கும் இடத்தில் இருந்து சுமார் 100 மீட்டர் தள்ளி இருந்த்து.நான் தோராயமாக 1 மீட்டருக்கு மேல் இருக்கும் என்றேன்.

ஒத்துக்கொண்டார்.

அடுத்து அவர் மேஜை மீது நிலவியல் கருவி ஒன்று இருந்தது,அதை காண்பித்து இதை எப்படி இயக்குவது என்று தெரியுமா? என்றார்.

தெரியும் என்றேன்.

சொல் என்றார்.

சொன்னவுடன் நம்பிக்கை வந்தவுடன் மேலும் சில கேள்விகள் கேட்டு பிறகு சொல்கிறேன் என்று போகச்சொல்லிவிட்டார்.இவருடைய எல்லா கேள்விகளையும் நான் இரு முறை சொல்லச்சொல்லி கேட்டு பதில் கொடுத்தேன்.அப்போது தான் கொஞ்சமாவது புரிந்த்து.பல பெரிய பதவிகளில் இருப்பவர்கள் கூட இப்படித்தான் பேசுகிறார்கள்.

இது தான் அந்த கட்டிடம்.



இதன் பெயர் “Capital Tower"

இது 52 மாடி உயரம் கொண்ட கட்டிடம்.சுற்றிலும் இரும்புத்தூண்களிலும் மற்றும் பீம்களிலும் நிற்கிறது.என்னுடைய வேலை Structural Steel மேற்பார்வை மற்றும் அதனுடன் தொடர்புள்ள வேலைகள்.

நான் போன போது தரைக்கு கீழ் உள்ள கான்கிரீட் வேலைகள முடிந்து மேல் வேலைகள் ஆரம்பித்து இருந்தது.

இதுவரை இந்த மாதிரி ஸ்டீல் வேலைகள் பார்த்ததில்லை என்பதால் சிஸ்டம் புரிய சில நாட்கள் ஆனது அதற்கு பேருதவியாக இருந்தவர் திரு சியா பியா மெங் என்பவர்.மேற்பார்வை செய்ய என்ன செய்யவேண்டும் என்று எனக்கு வகுப்பு எடுத்தார்.இந்த வேலைகளை அவர் தான் பார்த்து அனுமதிக்கவேண்டும் என்பதால் அவர் எந்த மாதிரி தரத்தை எதிர்பார்க்கிறார் என்பதை தெளிவாக சொல்லிக்கொடுத்தார்.

கட்டுமானத்துறையை பொருத்த வரை வேலை செய்ய பலவிதமான நெறிமுறைகள் இருந்தாலும் மேற்பார்வையாளர்கள் அதுவும் Client Representative க்கு எது தேவையோ அதை செய்தால் பெரும்பாலும் வேலையை சுலபமாக செய்யலாம்.நாம் அதிகமாக பேசினால் தேவையில்லாத விதிமுறைகளை பேசி சின்ன பிரச்சனையை பெரிதாக்கிவிடுவார்கள்.கூடியவரையில் நல்ல தொடர்பு வைத்துக்கொண்டால் போதும்.அதற்காக PWD அளவுக்கெல்லாம் போக வேண்டிய அவசியம் இங்கில்லை.

இன்னும் வரும்...

பொருளாதர சுணக்கம்

போன பதிவில் பள்ளிக்கூட அனுமதியில் உள்ள நிகழ்வுகளை சொல்லியிருந்தேன்.அது ஒரு வழியாக முடிவுக்கு வந்த பிறகு வேறொன்று புதிதாக முளைத்தது.

அது தான் வீடு வாங்குவது.

இப்போது இருந்த வீட்டின் முதலாளி அம்மாவின் சகோதரர் முகவர் என்றும் அவரை ஒரு முறை சந்தித்து பேசினால் உங்களுக்கு தேவையான வீட்டை வாங்கலாம் என்றும் இப்படி நீங்கள் வாடகைகொடுத்துக்கொண்டு கஷ்டப்பட வேண்டாம் என்று என் மனைவியிடம் போட்ட தூபம் என்ன்னிடம் வந்த போது முழுவதுமாக நிராகரித்தேன்.காரணம் அப்போது என்னுடைய CPF யில் பணம் இல்லாதும் கையில் அந்த அளவுக்கு பணம் இல்லாததும் தான் காரணம்.

அன்றைய நிலையில் வீடு வாங்க நீங்கள் உங்கள் மத்திய சேமநிதியில் இருந்து 10 விழுக்காடு வீட்டு பணத்தை கட்டலாம் என்றும் துண்டு விழுந்தால் கை பணத்தை போட்டும் கட்டலாம் என்று விதி இருந்தது,அதுவே எனக்கு விதியாக முடிந்தது.

சிங்கை வந்து சேர்ந்து 2 வருடங்கள் ஓடியிருந்தது,வேலையும் துரிதமாக ஓடிக்கொண்டு இருக்கும் வேளையில் தாய்லாந்தில் பண நெருக்கடியால் பங்குவிலைகள் அதல பாதாளத்துக்கு விழுவதாகவும் அதன் மூலம் மத்த ஆசியான் நாடுகளுக்கும் அது பரவக்கூடும் என்று செய்தி வந்துகொண்டிருந்த்து.இதைத்தான் Recession என்றார்கள்.இதன் விளைவு தெரிந்தவர்கள் மழைகாலத்துக்கு சேமிக்கும் எரும்பு போல் மற்றும் ஆபத்து கால ஆமை போல் தங்களை சுருக்கிக்கொள்ள ஆரம்பித்திருந்தார்கள்.இதெல்லாம் தெரியாமல் நான் ஏனோ தானோ என்று நினைத்துக்கொண்டிருந்ததை பின்னாளில் உணர்ந்தேன்.அந்த சமயத்தில் Recession என்றாலே என்ன வென்று தெரியாது.இதுவரை அனுபவப்படாத ஒரு அனுபவம் சூடு போட காத்திருந்தது.

இதற்கிடையில் இப்போது இருந்த வீட்டிலும் சின்னச்சின்ன உரசல்கள் ஏற்பட தொடங்கியவுடன் வேறு வீடு பார்க்கவேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது.இந்த முறை மகன் படிக்கும் பள்ளிக்கு அருகில் பார்க்கவேண்டும் என்ற கட்டாயம் என்பதால்,முகவரிடம் என்னுடைய தேவையை சொன்னேன்.அது சுமார் 3 ~ 4 மாதம் ஆனது.லெங்கோக் பாரு என்னும் இடத்தில் ஓரறை வீடு கிடைத்தது.

இதையெல்லாம் விபரமாக என்னுடைய பதிவில் ஏற்கனவே இங்கு சொல்லியுள்ளேன்.

வீடு வாங்கி எல்லாம் ஓரளவு செட்டிலாகிய நேரத்தில் வெளிநாடே போகாத பெற்றோர்களை வரச்சொன்னேன்.அவர்களும் அரை மனதுடன் வரும் நேரத்தில் பொருளாதார சுணக்கம் உச்சத்திற்கு போய்கொண்டிருந்தது.இப்பொது இருக்கும் நிறுவனமும் வேலை கிடைப்பதில் இருக்கும் பிரச்சனைகளை பார்த்து ஒவ்வொருவராக கழற்றிவிட ஆரம்பித்தது.கடைசியில் என்னோடு சேர்த்து சுமார் 6 பேர்களை 4 மாதம் வேலையில்லாமல் சம்பளம் கொடுத்துவைத்திருந்தது.அவர்களுக்கும் வேறு வழி தெரியாததால் கடைசியில் PINK SLIP கொடுத்துவிட்டார்கள்.இந்த நேரத்தில் என் பெற்றோர்களும் வந்தார்கள்.

அவர்கள் வந்த நேரம் எனக்கு வேலையில்லை என்றால் அவர்களுக்கு எப்படியிருந்திருக்கும்???இங்குள்ள நிலைமையை சொல்லி சமாளித்தேன்.

வேலைபோய் 1 மாதம் அடுத்த வேலைக்காக முயற்சித்து தோற்றுக்கொண்டு இருந்தேன்.இந்த அழகில் வீடு வேறு,அதற்கு பணம் கட்ட என்ன செய்வது என்ற தெரியாத நிலை.இப்படி நாலா பக்கமும் இருந்து அழுத்தம் அதிகமாகிக்கொண்டு இருந்த்து.

ஒரு சில நேர்காணல் வந்தாலும் உள்ளூர்காரர்களை மட்டுமே எதிர்பார்பதாக சொல்லி திருப்பி அனுப்பிவிட்டார்கள்.அப்போது தெரிந்தது இங்கு வேலை வாய்ப்பு இருக்கும் போது தான் வெளிநாட்டவர்களுக்கு வேலை இருக்கும் மற்ற நேரத்தில் அவரவர்களின் திறமை மற்றும் அவர்கள் வேலை செய்யும் நிறுவனத்தின் வளத்தை பொருத்தே அமையும்.இப்படிப் பட்ட நிலமையை ஒவ்வொரு வெளிநாட்டவரும் எதிர்பார்த்தே வீடு வாங்குவது & குடும்பத்தை அமைப்பது போன்றவற்றை செய்யவேண்டும்,இல்லாவிட்டால் அடி விழும் போது வலி அதிகமாக இருக்கும்.

வீட்டுக்கு வந்த பெற்றோர்களை சும்மாவாக வைத்துக்கொண்டு இருப்பது? அதனால் அவர்களை ஒரு நாள் கிழக்கு பகுதியில் உள்ள கடற்கரைக்கு அழைத்துப்போயிருந்தேன்.அளவளாவிக்கொண்டு இருக்கும் போது என்னுடைய பேஜரில் ஒரு அழைப்பு.பக்கத்தில் உள்ள தொலைப்பேசியில் அந்த எண்ணை அழைத்து பேசிய போது....

அடுத்த பதிவில் சொல்கிறேன்.

சிங்கையில் பள்ளி

குடும்பத்தை அழைத்து வர தேவையான வேலைகளை முடித்த பிறகு தங்குவதற்கான இடத்தை தேட ஆரம்பித்த பிறகு இதில் உள்ள நெளிவு சுளிவுகள் தெரியவந்தன.

சுமாராக ஒரு சிறிய குடும்பம் தங்குவதற்கு ஓறை வீடு போதுமானது ஆனால் அந்த மாதிரி வீடுகள் வாடகைக்கு கிடைக்காது ஏனென்றால் அவை “சேவா” வீடு என்று இங்குள்ள குறைந்த சம்பளம் உள்ளவர்களுக்காக வீடமைப்பு கழகத்தால் கொடுக்கப்படுவது.சரி,ஈரறை வீடுகளை பார்க்கலாம் என்றால் சம்பளத்தில் பாதியை வைக்கவேண்டி இருந்தது.பிழைக்க வந்துவிட்டு பாதியை வாடகைக்கே கொடுத்துவிட்டு மீதியை என்ன செய்வது என்ற எண்ணம் ஓடிக்கொண்டிருந்தது.அதோடு எந்த இடத்தில் வீடு பார்ப்பது என்ற குழப்பமும்.கூடிய வரை ஆரம்ப பள்ளி பக்கத்தில் இருக்குமாறு பார்க்கலாம் என்று நினைத்து வாடகை வீடு பார்க்கும் முகவரை அனுகினேன்.

என்னுடைய நிலமை மற்றும் என்னுடைய நிதிநிலமையை கருத்தில்கொண்டு அந்த முகவர் வேறொரு யோஜனையை முன் வைத்தார்.ஆதாவது ஒரு அறையை வாடகையை எடுத்துக்கொள்வது,அதில் கொஞ்ச நாள் தங்கிக்கொண்டு மேற்கொண்டு யோசிப்பது.

இந்த யோஜனை சரியாக வரும் என்று தோன்றியதால் அப்படியே பார்க்கும்படி சொன்னேன்.

அவர் பார்த்த இடங்களில் எல்லாம் குடும்பத்துக்கு வீடு கொடுக்கமாட்டோம் என்று சொல்லிவிட்டார்கள் அதோடு நாங்கள் சமைக்கவேண்டும் என்ற வேண்டுகோளை நிராகரித்தனர்.

இப்படியே நாட்கள் போய்கொண்டிருந்த போது ஒரு நாள் முகவர் அழைத்து ஓர் அறை மட்டும் வாடகைக்கு விடுகிறார்களாம் அவர்களும் இந்தியர்கள் தான்,பார்க்கலாமா? என்றார்.வேறு வழியில்லாத்தால் போய் பார்த்தேன்.

600 வெள்ளி வாடகை வேறு சாமான்கள் எதுவும் சொல்லிக்கொள்ளும் மாதிரி இல்லை.நம் அவசரத்துக்கு ஏதாவது கிடைத்தால் போதும் என்று ஒப்புக்கொண்டு தங்க ஆரம்பித்தேன்.மனைவி மக்களும் வந்த பிறகு அந்த ஒரு அறை போதவில்லை அதுவும் இல்லாமல் அந்த வீட்டு ஓனர் தொல்லைகளும் அதிகமாக ஆரம்பித்தது.

சமைத்து நாங்கள் சாப்பிடவைத்திருக்கும் பொருட்கள் காணாமல் போக ஆரம்பித்தது அன்புத்தொல்லையாக எங்களையே சமைக்கச்சொல்லி கேட்க ஆரம்பித்தார்கள்.அதோடிலில்லாமல் அவர்கள் பையன் பிரச்சனை என்று வீட்டின் உள் வேறு பிரச்சனைகளும் எழ ஆரம்பித்தது.

அந்த சம்யத்தில் பையனின் பள்ளிக்கூடம் சேர்ப்பதற்கான ஏற்பாடுகள் செய்து ஒரு பள்ளியில் போய் விஜாரித்தோம்.அதன் முதல்வர் விபரங்கள் கேட்டு நுழைவு தேர்வு எழுதச்சொல்லி அப்போதே தேர்வும் வைத்துவிட்டார்.அதன் முடிவுகளை அப்போதே பார்த்துவிட்டு உங்கள் மகனை Primary ஒன்றிலிருந்து வரச்சொல்லுங்கள்,அப்போது தான் அவன் அடிப்படை நன்றாக இருக்கும் என்றார்.மகனின் படிப்பில் சுமார் 1.5 வருடங்கள் துண்டு விழுவது கண்டு அதிர்ந்தேன்.சரி மற்றொரு பள்ளியில் முயற்சிக்கலாம் என்று வேறொரு பள்ளிக்கு போன போது அங்குள்ள முதல்வர்,முதலில் நீங்கள் போன பள்ளி சொன்னது தான்,வேறு வழியில்லை என்றார்.அப்போது தான் சிங்கையில் உள்ள Network புரிந்தது.

முதல் பள்ளி தேர்வு வைத்தவுடனே அதை அவர்கள் துறைக்கு அனுப்பிவிட்டார்கள் போலும்,அதனால் எங்கு போனாலும் இதே பதில் தான் கிடைக்கும் என்பது தெரிந்து போனது.
வேறு வழியில்லாமல் பையனை முதல் வகுப்பில் சேர்த்தேன்.1.5 வருடங்கள் அனாமத்தாக போனது.

சிங்கை- முதல் வேலையிட படங்கள்

இந்த பதிவில் நான் சிங்கையில் வேலை செய்த இடத்தின் சில படங்களை போட்டிருக்கேன்,பாருங்கள்.

முகப்பு - பின்னால் இருப்பது PSA Tower என்று சொல்லப்படுகிற கட்டிடம்.



மற்றொரு கோணத்தில் இருந்து.முழு கட்டிடத்துக்கும் போர்வை போர்த்திய மாதிரி இந்த கண்ணாடி தடுப்புகளை போட்டுவிடுகிறார்கள்.இதனால் வெளிவெப்பம் உள்ளே வருவதில்லை அதே சம்யத்தில் உள்ளிருக்கும் குளிர் நிலையையும் கட்டுப்படுத்த இது பயணளிக்கிறது.



வருடா வருடம் நடக்கும் கம்பெனி நாள் அன்று - வேலையிடத்து சக தோழர்களுடன்..
நான் எங்கு இருக்கேன் என்று சொல்லவேண்டிய அவசியம் இருக்காது என்று நினைக்கிறேன்.



கிழே உள்ள சாலை வேலை செய்யும் இடத்தையும் முக்கிய சாலையையும் இணைக்கும் சாலை.



மீதியெல்லாம் எங்கே இருக்கோ தெரியவில்லை.

நிரந்தரவாசி

சேர்ந்த 2 மாதங்களுக்குள் வேலை அனுமதிசீட்டு கிடைத்தது அதன் பிறகு அடுத்த நிலையான நிரந்தரவாச தகுதிக்கு விண்ணப்பிக்க வேண்டும்.இதற்கு வேலை செய்யும் நிருவனத்தின் உதவி கட்டாயம் தேவைப்படும்,அவசியமில்லாவிட்டாலும்.என்னுடைய ஒப்பந்த விதிகளின்படி ஓராண்டு கழித்து தான் விண்ணப்பிக்க முடியும் என்பதால் ஒரு வருடம் காத்திருந்தேன்.

இதற்கிடையில் பழைய கம்பெனியில் இருந்து, வருகிறாயா? இல்லை உன்னை வேலை நீக்கம் செய்யவா? என்று கடிதம் வந்தவுடன் தகப்பானரிடம் சொல்லி என்னுடைய Resignation கடிதத்தை அனுப்பினேன்.அப்படி இப்படி என்று 13 வருட இந்திய கட்டுமானத்துறை வாழக்கை முடிவுக்கு வந்தது.

இந்தியாவில் இருந்தவரை ஒரு லட்சம் ரூபாய் என்பது அடையமுடிய (13 வருடங்களுக்கு முன்பு) சங்கதியாக இருந்தும் இங்கு வந்து 4 மாதம் முடிந்தவுடன், ஏன் பலரும் வெளிநாடு நோக்கி ஓடுகிறார்கள் என்று புரிந்தது.புரிந்துகொண்டும் இருக்கிறது.

இந்த நிருவனத்தில் ஒரு வருடம் முடிந்தவுடன் நிரந்தரவாச தகுதிக்கு விண்ணப்பித்தேன்,அதற்கு முன்னால் என்னென்ன விபரங்கள் அளித்தால் விரைவாக பெறமுடியும் என்று பல அனுபவஸ்தர்கள் உபாயம் கொடுத்தார்கள்.

தெரிந்தவர்கள் பட்டியலில் உள்ளூர்வாசிகள் இருந்தால் நலம் என்பதால் என்னுடைய தூரத்து உறவினர் ஒருவரது பெயரை போடலாம் என்று நினைத்து அவரை அழைத்தேன்.விபரத்தை சொன்னவுடன்,சந்தோஷமாக ஒப்புக்கொண்டு அவருடைய விபரங்கள் கொடுத்து உதவினார்.அவர் போலிஸில் வேலை செய்து நல்ல பெயர் எடுத்திருந்ததால் என்னுடைய விண்ணப்பம் ஓரளவு எடுபட்டிருக்கும் என்று நினைக்கிறேன்.அந்த கால கட்டத்தில் பலருக்கும் விண்ணப்பித்த நாளில் இருந்து 6 மாதத்திலிருந்து 1 வருடம் கழித்து தான் நிரந்தரவாசத் தகுதி கிடைத்தது.அந்த எண்ணத்தில் விண்ணப்பித்த பிறகு அதை மறந்துவிட்டேன்.அதோடில்லாமல் என்னுடைய முகவரியை எனது சொந்தக்காரர் வீட்டின் முகவரியில் கொடுத்திருந்தேன்.எப்போதும் மாதம் ஒரு முறை அவர்கள் வீட்டுக்கு தொலைபேசுவேன்,ஒன்றும் சிறப்பு விஷயம் இல்லாததால் 3 மாதங்களாக அவர்களுக்கு தொலைபேசவில்லை.ஒரு நாள் ஞாபகம் வந்து அவர்களுக்கு தொலைபேசிய போது தான் என்னுடைய நிரந்தரவாச தகுதியை அங்கீகரித்திருப்பதாகவும் வந்து பெற்றுக்கொள்ள வேண்டிய தேதியையும் கொடுத்திருந்ததாக சொன்னார்கள்.மிகவும் சந்தோஷமாக இருந்தது.நிரந்தரவாச தகுதி இருப்பதில் பல அனுகூலங்கள் உண்டு, இன்றும்.அவற்றில் சில..
1.வீடு வாங்க முடியும்
2.CPF உண்டு
3.குழந்தைகள் படிப்புக்கு செலவு குறைந்த பள்ளி கட்டணம்.
4.மருத்துவ செலவில் கழிவு உண்டு.
5.மிக முக்கியமாக உங்களை வேலைக்கு எடுக்க தயங்கமாட்டார்கள்.வேலை தான் கிடைக்கனும்.

அனுகூலம் மட்டும் தானா? என்றால்.. அது அவரவரின் தனிப்பட்ட பார்வையை பொருத்தது.

சரி, நிரந்தரவாச தகுதி கிடைத்தவுடன் மனைவி/மக்களை அழைத்துவருவதற்கான ஏற்பாடுகளை செய்ய ஆரம்பித்தேன்.

அப்போது தான் பையன் இந்தியாவில் 2 வது வகுப்புக்கு போய் 3 மாதங்கள் ஆனது, இங்கு வந்தால் எந்த வகுப்பில் சேர்ப்பார்களோ என்ற குழப்பம் வேறு.

அது அடுத்த பதிவில்.

Auto-Cad 2008

அலுவலகத்தில் இந்த மென்பொருளை (புதியது என்ற சொல்ல அவசியம் இல்லை)
நிறுவினார்கள்.

கீழே உள்ள படத்தை பாருங்கள்..





இதன் பழைய வெர்ஷன்கள் ஆதாவது ஆட்டோ கேட் R13 போன்றவைகள் உபயோகித்தவர்களுக்கு இதன் முன்னேற்றம் வெளிப்படையாக தெரியும்.

ஒரு கோடு போட அதன் அளவு மற்றும் கோணம் என்று பலவற்றை திரையிலே அதுவும் மவுஸ் கர்சர் பக்கத்திலேயே தெரியும்படி அமைத்திருக்கார்கள்.அட்டகாசமாக இருக்கு.

கற்றுக்கொள்பவர்களுக்கு மிகவும் எளிதாக இருக்கும்.

தன்னம்பிக்கை

இந்த சலனப் படத்துக்கு விளக்கம் தேவையா என்ன?

இன்று காலை சன் தொலைக்காட்சியில் போட்டார்கள்.

வாழ்வின் எந்த அளவு எல்லைக்கு துரத்தப்பட்டிருந்தால் ஒரு பையன் இந்த அளவுக்கு பேச முடியும்???

பொது ஜனத்தின் கண்ணீர் மூலம் இக்குடும்பம் வாழ வழிகிடைத்தால் நல்லது.




காலத்தின் கொடுமை தான்.

நன்றி: சன் தொலைக்காட்சி.